Het betreurde einde van Dora van der blauwgroen
|
||
|
Op 24 oktober 2005 heb ik weer een ongeluk gehad.
Het was donker, het regende en ik had voorrang in de wegversmalling die als verkeersvertrager werkte. Plots stond ik koplamp in koplamp met een grote bus, en toen was het te laat. De buschauffeur dacht dat hij er nog snel even door kon, maar ik had dat niet op tijd gezien. Anders was ik wel gestopt. Nu kon ik alleen nog maar remmen en de schade beperken... |
|
| Gebroken pootje... | ||
|
Gelukkig gooide Dora zich naar rechts tijdens het remmen.
Toch bleef een enorme klap niet uit. Dora hield er een volledig gebroken voorpootje aan over, ik een pijnlijke nek. Door de klap zijn we nog enkele meters achteruit gesleurd. |
|
|
| Plaats van het ongeluk | Gelukkig naar rechts geremd... | |
Is this the end...? |
|
|
| Gelukkig bleef de bestuurdersplek heel | Maar de koets is helemaal krom | |
|
|
Omdat Dora's koets niet echt heel erg goed meer was en de schade eigenlijk best groot, heb ik bijna een jaar met de heerlijke Black Devil rondgereden. |
|
Toch kon Jeroen het niet aanzien en demonteerde op een blauwe zaterdag de kromme draagarm.
De schade bleek wonderwel slechts beperkt tot de draagarm, de velg en een gebroken stuurstang.
Deze werden vervangen en dankzij een leuk rood spatbordje en een donorspiegel die op de deur werd gelast,
kan Dora weer de weg op.
Niet meteen moeders mooiste, maar wel stoer!
|
 
|
 
|
  
|
  
|
Het plaatwerk was nog steeds één grote frommel.
Of ze dat op de keuring tof zouden vinden, was nog maar de vraag. Dus is de geblutste motorkap vervangen door eentje in bleu celeste en werd de hele driehoek in de zijkant vervangen. De hele winter lang had daar een gat ter grootte van een vuist in gezeten... ik moet er zeker geen tekeningetje van maken welke schade dat tot gevolg had, roesttechnisch gezien? Op de keuring werd vervolgens nog eens een mega gat ontdekt in het chassis... arme Doortje.
In de lente van 2006 begaf haar versnellingsbak het, en we hebben nog even een reanimatiepoging gedaan
met een nieuwe Ami Super-bak. Maar toen dan ook nog eens de kabelboom aan de accu smolt was het ons duidelijk... Dora had er geen zin meer in. Ze mocht rusten op onze oprit, tot Dora 3.0 Phenikzzz klaar zou zijn.
|
Dit was het einde van Dora Twee... | ||
| ||