vervolg restauratie
 
zomer 2001

Na het chassis was de koets aan de beurt. Tijdens een paar daagjes vakantie werd deze dan ook grondig aangepakt. Eerst werd de koets netjes op zijn kant gelegd op een groepje speciaal geselecteerde zachte kussens. Deze delicate behandeling was eigenlijk om de laatste pijnlijke operatie wat te verzachten: de voetenbaktransplantatie.

Daartoe was een nieuwe voetenbak aangekocht, die eigenlijk voor een ami8 bestemd was. Die moest dus worden aangepast want die was niet voorzien op de pedalengroep van een oud zesje... Op de plaats van de pedalen was de originele voetenbak nog bikkelhard dus die kon behouden blijven.
De plaatschaar werd er bijgehaald en het resultaat was een pasklare voetenbak. Deze werd vakkundig ingelast. De bodemgroep is bijna klaar!

Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
op zijn kant


Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
dat wordt nog een hoop
schoonmaken
de voetenbak grotendeels
verwijderd
oud en nieuw, pasklaar
 
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
ook de holle ruimtes
zijn behandeld
de nieuwe voetenbak zit erin meeeeters laswerk!
 
 
Terwijl de voetenbak ingezet werd, kregen de 'kleinere' onderdelen ook wat aandacht: de binnenspatborden en de assen werden zorgvuldig aan een schoonmaakactie onderworpen en vervolgens netjes in de menie gepletst. De vooras was niet zo evident: eerst kreeg die nog een professionele stuurinrichtingrevisie. Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
de vooras wordt gereviseerd stuurhuisrevisie
 
 
Nu kon de hele onderkant netjes behandeld worden. Eerst het obligatoire kaalmaken met de staalborstel, dan lekker in de menie zetten en vervolgens dik zwart coaten. Doen we gelijk het chassis en een asje even mee, da's gewoon handig. Ook de kleinere onderdelen ondergaan deze behandeling.
 
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
en een paar busjes
coating erover
waaa! de roze is oranje! achteras en chassis erbij
gehaald
 
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
een beter als nieuw chassis binnenspatbord en achteras
mooi oranje
spatborden en benzinetank
in nieuw jasje
 
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W

Toen was eindelijk de motor aan de beurt.

De twee carterhelften werden nog eens zorgvuldig schoongemaakt en alle verbindigsgaatjes en -pijpjes werden nog eens onder hoge druk doorgeblazen.

een goedgevulde carterhelft  
 
 
De nieuwe krukas mocht eindelijk zijn huis in en het geheel werd zoetjesaan opgebouwd. De gereviseerde koppen pasten als gegoten en het geheel ging eigenlijk als boter in elkaar. Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
  van dichtbij
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W   Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
motortje basically in elkaar   klaar om te lopen!
 
 
Augustus en september 2001

En toen ging het snel - de tijd begon ook te dringen: het 40 jaar ami event in Amsterdam wilden we voor geen goud missen!

Het chassis werd in elkaar gezet en alle nieuwe spul werd erop gemonteerd.

Verder werd de tank gemonteerd - maar eerst kreeg die nog een spoedoperatie. Het mechanisme dat de vlotter moest regelen was namelijk een heel klein beetje roestig (understatement) maar we hadden een betere gevonden.

Remslangen en remcilindertjes werden vervangen, ook een stuk koperen remleiding. Dan werden de veerpotten gemonteerd en die werden meteen goed gesteld. Op het chassis werd zacht chassisband gekleefd.

Terwijl we bezig waren hebben we dr froteurs ook maar even goed afgesteld, al zaten ze wel op het einde van hun afstelling... die moeten ooit nog ens worden vervangen.

Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
eerst de assen monteren

Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
kijk die remleiding eens glimmen!
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
Het chassis rolt alweer De frotteurs zijn gesteld zacht chassisband
 
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Daarna werden de bak en de motor op het chassis gebouwd. Het zag er allemaal een beetje belachelijk glimmend uit, zeker als je het vergelijkt met die zwarte oliezooi die het een jaar geleden nog was... . Alles is in elkaar gezet met geelverzinkte boutjes en alle onderdelen werden hoogglans zwart gespoten. Zonnebril op! Zelfs de uitlaat werd hittebestendig zwart gespoten, het is maar hoe properkes men het wil, he... .
motor en bak op het chassis  
 
Ondertussen werkten we ook hard aan het schuren en slissen van de koets, waarvan het schutbord, de bodemgroep en de hele kofferruimte een nieuw roze lakje konden gebruiken. Ook de achterkant moest meegespoten worden want zat een dikke laag bordverf met in krijt de nummerplaat. En toen maakten we een fout.

In ons eindeloos enthousiasme besloten we om de koets te spuiten op de avond na een zeer warme dag. Bij het aanmaken van de hechtprimer maakten we ook nog eens een mengfout zodat er na het aanbrengen hiervan net een dikke laag poedersuiker over de ami lag.
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
schutbord als nieuw
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W   Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
de bodemgroep ook roze   op foto zie je niks van
het sinaasappeleffect
 
Ook door de hoge temperatuur in de schuur vloeide de lak (nochtans hoogwaardige tweecomponentenlak voor auto's) helemaal niet goed en kregen we het vrouwen-billen-effect. Gelukkig was dat effect aan de buitenzijde van de koets het minst.

Van de spuitoperatie zijn de foto's nooit weergevonden, helaas. Maar toen de koets helemaal uitgehard was, mocht die op het chassis. En daar hebben we wel foto's van!

Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
ook de achterzijde werd
gespoten
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W De achterspatborden waren niet origineel maar van een later type en de beugeltjes bleken dan ook niet te passen. Bij het kaalmaken bleek dat ze ooit een ongeluk hadden gehad maar dat was onzichtbaar geplamuurd geweest. Al die oude plamuur werd verwijderd en één punt hebben we moeten vervangen. Gaatjes werden dichtgelast en blutsen uitgedeukt en dichtgeplamuurd. Wegens tijdgebrek moest dit echter bij mij thuis gebeuren. De betere huisvlijt!
de kat kijkt goedkeurend toe
 
 
Toen de koets pas op het chassis stond werd een eerste testritje van enkele honderden meters gemaakt. Motortje ronkte heel mooi en de ami schakelde als boter. Omdat continue dikke regenbuien dreigden werden er geen testritjes meer gemaakt. Toen begon het echte opbouwwerk: neus derop en alles vastmaken, de elektriciteit aansluiten, schroeven en boutjes vastmaken en alles nakijken en testen. De ruitenwisser deed het niet en we hadden nog welgeteld twee dagen voor de keuring. Dus werd toch het dashbord (het enige wat we heel gelaten hadden) uit elkaar gehaald en werd het ruitenwissermotortje gedementeerd. Hmmm. Bleek dat ooit de koolborsteltjes waren vastgezet met elastiekjes. Op zijn Frans, zeker? Toevallig hadden nog een motortje liggen en dat werd ingebouwd.

Ook het ruitensproeisysteem werd aangebracht want dat bleek verplicht in België. Leuk was dat ik diverse spulletjes die ik gedurende het afgelopen jaar had aangeschaft of gekregen, eindelijk kon monteren, zoals het achteruitkijkspiegeltje (op het dashbord!), de nieuwe grille, de nieuwe roompotjes en andere lampen. Ook het gepoetste glimspul mocht weer op zijn rechtgeaarde plek.
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
de neus erop
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
de motorruimte als nieuw
 
 
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Vervolgens werd het plaatwerk dan maar stevig op de koets geschroefd en de laatste loodjes wogen zwaar maar het ging goed: de ami kon een klein testritje aan, ongeveer een uur voor de deadline voor de keuring. Die deadline was zeer belangrijk: het was de laatste weekdag voor het evenement 40 jaar Ami Nederland in Amsterdam, waar ik mijn roze beautie wilde voorstellen aan het publiek.
Om drie uur deden we de eerste testrit, waaruit bleek dat de motor en versnellingsbak alles deden wat ze moesten doen maar dat de remmen totaal zoek waren. Gelukkig niks wat een beetje stellen niet kon verhelpen... .
een plaatje, nietwaar?
 
 
Om 16u00 reed ik in de ami8 van Jeroen zenuwachtiger als voor mijn rijexamen achter Jeroen die de roze bestuurde naar het keuringssation, dat om 17u00 zou sluiten... spannend!

Jeroen reed heel erg rustig en hij kreeg duidelijk de bediening van de knipperlichten niet onder controle, hehehe. Och om een lang verhaal kort te maken, na 25 zenuwslopende kilometers reden we het keurstation binnen waar meteen alle andere auto's in de steek werden gelaten omdat de keurmeesters mijn roze bolide kwamen bewonderen. Vooral met de motorkap open en bovenop de brug kon hij op bewonderende oeh's en aah's rekenen.

Jeroen en ik maar druk taterend de hele restauratie uit de doeken gedaan en toen viel het verdict: op alle punten helemaal goedgekeurd, geen opmerkingen! Toen we wegreden kregen we nog een aantal comlimenten van andere mensen. En de ami was nog geeneens gepoetst, de lak was nog zo dof als wat en hij droeg zijn vuilste velgen...
Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W Restauratie van mijn roze ami6 Oscar W
klaar om te keuren GEKEURD !!!!! Hij kan nu zijn eerste
avonturen beleven...
 
 

De volgende dag heb ik het plaatwerk van de ami helemaal opgepoetst met commandant en meters poetsdoek. Ook de alu deeltjes werden met een hoop spier- en wrijfkracht hoogglans gemaakt. Vrijdag had ik nog 5 mooie velgen geprepareerd en grijs gespoten en deze werden nu voorzien van erg goeie banden. Jeroen maakte ondertussen zijn ami 6 service klaar voor de rit van 40 jaar ami.

Mon ami le vieux Rosé Oscar W kan nu zijn eerste avonturen beginnen!